ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

 

-Μήπως είναι πολύ έντονο;

Σκέφτηκε κοιτάζοντας το κόκκινο κραγιόν που είχε επιλέξει για την αποψινή βραδιά.

-Τελικά είναι έντονο!

Αποφάσισε να το αλλάξει βάζοντας ένα σε μια πιο παλ απόχρωση παρόμοια με αυτή που θα  είχε το τσαντάκι της.

Η τηλεόραση λίγο πιο κει, της έκανε συντροφιά όση ώρα προσπαθούσε να προσθέσει και την τελευταία πινελιά  για την αποψινή της εμφάνιση. Οι διαφημίσεις που έπαιζε εκείνη την ώρα την ενοχλούσαν αφόρητα. Μικρές ανόητες ιστορίες με πρωταγωνιστές εξωπραγματικούς χαρακτήρες που προσπαθούσαν  να πλασάρουν διαφόρων ειδών άχρηστα προϊόντα.

-Χάλια, σκέφτηκε.

Ενώ αποφάσιζε για τα κοσμήματα που θα τη συντρόφευαν στη βράβευσή της, άρχισαν οι ειδήσεις.

-Άντε να δούμε τι συμβαίνει στον κόσμο μονολόγησε…

Όχι πως τα αγνοούσε, μια και η δουλειά της ήταν αυτή ακριβώς: να αναγγέλλει τις ειδήσεις στην τηλεόραση είτε καλές ήταν αυτές,  είτε άσχημες.

Χρόνια δημοσιογράφος ζούσε καθημερινά στον παλμό των γεγονότων.

Απόψε όμως δε θα έλεγε τα νέα στο κεντρικό δελτίο.

Απόψε ήταν γι αυτήν μια ιδιαίτερη βραδιά, μια βραδιά που κάθε γυναίκα θα ήθελε να τη ζήσει.

 

          "…Μικροεπεισόδια σήμερα το πρωί στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα του Δημαρχείου του Βόλου, όπου εκδικάζεται η υπόθεση του τραγικού τροχαίου των Τεμπών τον Απρίλη του 2003, που είχε σαν αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 21 μαθητές.

Λίγο νωρίτερα οι μητέρες, με ένα τεράστιο μαύρο πανό που είχαν βάλει επάνω τις φωτογραφίες των αδικοχαμένων παιδιών τους, είχαν κλείσει τον προαύλιο χώρο του δικαστηρίου ζητώντας δικαιοσύνη για τα 21 αγγελούδια που έχασαν.

-Ποιος άραγε μπορεί να νιώσει τον πόνο μας; Χάσαμε ότι πιο πολύτιμο είχαμε…Από τότε ζούμε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας…Ζητάμε δικαιοσύνη…"

"…Σύμφωνα με τις έρευνες του εργατικού δυναμικού τις ΕΣΥΕ, η ανεργία το τέταρτο τρίμηνο του 2004, πετάχτηκε κατακόρυφα στα ύψη. Στο υψηλότερο ποσοστό ανεργίας τα πρωτεία κατέχουν οι γυναίκες. Οι γυναίκες που έχουν μια ηλικία όχι τόσο παραγωγική όπως θέλουν να πιστεύουν οι ιθύνοντες. Γυναίκες ηλικίας από σαράντα έως εξήντα ετών, που κατά τους κρατούντες τους νόμους της πολιτείας,  κρίνονται ακατάλληλες να εργαστούν. Άχρηστες με λίγα λόγια…Γυναίκες που το σύστημα που εξυπηρετούν τόσα χρόνια, κάνοντας παιδιά και προσφέροντας τα στην ίδια τους την πατρίδα, το ίδιο το σύστημα  τις αχρηστεύει γιατί έτσι ακριβώς το βολεύει…"

"…Μετά από σκούπα που πραγματοποίησε το τμήμα ηθών, μάζεψε έξη ιερόδουλες και τις πήγε στην ασφάλεια. Καμία από αυτές δεν είχε πάνω της νόμιμα χαρτιά, έτσι αντιμετώπισαν το αδίκημα της πορνείας και οδηγήθηκαν στο αυτόφωρο…"

"…Γνωστός πολιτικός, κακοποιούσε την γυναίκα του με ξυλοδαρμούς άγριους. Ο ίδιος δεν αποδέχεται τις κατηγορίες που του προσάπτει η εν διαστάσει πια σύζυγός του και που πολλές από αυτές τις κατηγορίες, βρίσκονται καταγεγραμμένες στο νέο της μυθιστόρημα…"

"…Κυριολεκτικά κατακρεούργησε την μάνα του ο νεαρός τοξικομανής στην Θεσσαλονίκη. Ο ίδιος ισχυρίστηκε με πολύ κυνισμό, πως δεν του έδινε τα χρήματα που της ζητούσε για να πάρει την δόση του…"

"…Εκατοντάδες οι νεκροί από το φονικό παλιρροϊκό κύμα στην Ινδονησία. Παιδιά αναζητούν μάνες, μάνες αναζητούν παιδιά…"

          "…Δεκαεξάχρονη δεν άντεξε τον βιασμό του πατριού της και τα ομολόγησε όλα στη αστυνομία. Επί τρία χρόνια την κακομεταχειριζόταν και την βίαζε κατ’ επανάληψη. Αυτό γινόταν εις γνώσιν και της μεγαλύτερής της αδελφής, η οποία ήταν κι εκείνη που την παρότρυνε να τα πει όλα στην δικαιοσύνη…"

Καθισμένη στον καναπέ του σαλονιού της μοιάζει σαν να έχει χάσει την αίσθηση του χρόνου.

Σκέφτεται…

Συνειδητοποιεί…

Το κουδούνι της εξώπορτας την επαναφέρει στην πραγματικότητα. Είναι ο Τίμος ο βοηθός της.

-Είστε έτοιμη; της λέει. Σε είκοσι λεπτά πρέπει να είμαστε εκεί…

          -Τίμο…τον ρωτάει διστακτικά:

 

          "Πες μου, τελικά εγώ, τι το σημαντικό  έχω κάνει για να είμαι η γυναίκα της χρονιάς;"

Σκηνικό αγωνίας.

Η Αντιγόνη μάχεται  ανάμεσα σε άντρες,

σε βλέμματα εχθρικά.

Άφοβη

στην ερημιά μιας απύθμενης νύχτας

γράφει την όμορφη ιστορία της.

ΑΡΕΤΗ ΓΚΙΩΝΑΚΗ